BARF-menu samenstellen: vleesbot, spiervlees en orgaanvlees

Een BARF-menu bestaat uit drie hoofdonderdelen: vleesbot, spiervlees en orgaanvlees, met een klein aandeel groente of fruit erbij. Een gangbare verdeling is 50% vleesbot, 30% spiervlees en 15% orgaanvlees. Elk onderdeel levert eigen voedingsstoffen, en de manier waarop je ze kiest bepaalt of het menu compleet is.

Voordat je gaat samenstellen, helpt het om elk onderdeel apart te begrijpen.

Welk vleesbot kies je voor een BARF-menu?

Vleesbot vormt de basis van het menu en levert vooral calcium en fosfor. Niet elk bot is hiervoor geschikt, dus let altijd op de hardheid.

Dragende botten, zoals een poot van een rund of paard, dragen het gewicht van het dier en zijn vaak te hard. Niet-dragende botten, zoals ribben, schouderbladen of nekken, zijn meestal zachter en beter geschikt.

Een vleesbot bestaat zelf ook uit een mix van vlees en bot, met als richtlijn ongeveer een verhouding van 1:1. Deze verhouding is belangrijk omdat bot veel calcium bevat en vlees veel fosfor, en deze twee stoffen in een verhouding van ongeveer 1:1 tot 1:2 aanwezig moeten zijn om goed opgenomen te worden. Bevat een bot weinig vlees? Vul dit dan aan met extra los spiervlees.

Verhit, bak of kook vleesbot nooit. Door verhitting wordt bot brokkelig en kan het splinteren.

Let ook op de ontlasting van je dier. Is deze erg hard, dan wijst dit vaak op te veel of te hard vleesbot in het menu.

Hoeveel spiervlees geef je in een BARF-menu?

Spiervlees vult ongeveer 30% van het menu. Het is een belangrijke bron van aminozuren, zink en vitamine B12.

Hoeveel je hiervan precies geeft, hangt sterk af van hoeveel vlees er al op het vleesbot zit dat je voert. Zit er veel vlees op het bot, dan heb je minder los spiervlees nodig, en schuift dit percentage iets naar beneden. Zit er weinig vlees op het bot, dan vul je dit juist aan met wat extra los spiervlees.

Welke organen geef je, en waarom is lever anders?

Orgaanvlees vult de resterende 15% van het menu. Wissel dit af tussen hart, pens, nier, long en lever. Elk orgaan levert een net iets andere samenstelling aan aminozuren, vitamines en mineralen, dus hoe meer je afwisselt, hoe completer het menu wordt.

Lever verdient daarbij extra aandacht. Het is een rijke bron van vitamine A, en juist daardoor geldt hiervoor een strengere grens binnen die 15%: houd lever op maximaal 5% van het totale menu. Vitamine A is vetoplosbaar, wat betekent dat een teveel zich in het lichaam kan opstapelen, in plaats van gewoon te worden uitgescheiden. Lever heeft daarnaast ook een licht laxerend effect.

Let bij dit onderdeel goed op de ontlasting van je dier. Is die opvallend dun, dan wijst dit vaak op een te hoog percentage orgaanvlees in het menu, en met name te veel lever.

Wat vul je verder aan met groente, eieren of supplementen?

De laatste 5% van het menu vul je aan met groente, fruit, eieren, zaden, oliën of supplementen. Deze aanvullingen leveren extra vitamines, mineralen, vezels of vetzuren.

Voer je niet minstens één keer per week vis? Compenseer dit dan met een scheutje visolie, voor de omega 3-vetzuren die vis normaal gesproken levert.

Waarom is afwisseling bij BARF net zo belangrijk als de verhouding?

Naast de verhouding tussen bot, spiervlees en orgaanvlees, telt ook de diersoort. Wissel bijvoorbeeld af tussen rund, kip, lam en vis. Voer binnen twee weken minstens vijf verschillende diersoorten, waarvan minstens één vissoort.

De volledige uitleg over eiwitbronnen en categorieën vind je in ons artikel over KVV, BARF en NRV uitgelegd.

Veelgemaakte fouten bij het samenstellen van een BARF-menu

• Een te hard vleesbot geven is een veelgemaakte fout. Dragende botten van grote dieren zijn vaak te hard voor de meeste huisdieren, en kunnen tanden beschadigen. Kies liever voor niet-dragende botten.
• Te veel lever geven komt ook regelmatig voor, vooral omdat lever voedingsrijk lijkt. Te veel lever over langere tijd geeft een teveel aan vitamine A. Houd lever daarom op maximaal 5% van het menu.
• Elke maaltijd precies compleet willen maken is een derde valkuil. Je brengt de verhouding tussen bot, spiervlees en orgaanvlees in balans over meerdere dagen, niet per maaltijd.

Samenvatting

Een BARF-menu bouw je op uit vleesbot (50%), spiervlees (30%) en orgaanvlees (15%), met 5% ruimte voor groente of andere aanvullingen. Houd de calcium-fosfor verhouding in de gaten via de 1:1 verhouding tussen vlees en bot, houd lever onder de 5%, en wissel af tussen minstens vijf diersoorten in twee weken.

Veelgestelde vragen

Moet ik bij elke maaltijd alle onderdelen geven?
Nee, dat hoeft niet. Je brengt de verhouding tussen bot, spiervlees en orgaanvlees in balans over meerdere dagen, niet per maaltijd.

Wat gebeurt er als ik te veel vleesbot geef?
Een te hoog aandeel vleesbot, of een te hard bot, geeft vaak een erg harde ontlasting. Verlaag in dat geval het aandeel, of kies voor een zachter type bot.

Waarom mag ik vleesbot niet koken?
Verhit bot wordt brokkelig en kan splinteren. Dat is gevaarlijk bij het opeten, ongeacht de diersoort.

Is de verhouding hetzelfde voor een hond en een kat?
De basisverdeling is vergelijkbaar, maar een kat krijgt bijvoorbeeld meestal geen pens en heeft weinig baat bij groente. Kijk voor de exacte invulling naar het artikel voor jouw diersoort.

Waarom juist 5% lever, en niet meer?
Lever bevat veel vitamine A, wat vetoplosbaar is. Een teveel hiervan stapelt zich op in het lichaam, in plaats van te worden uitgescheiden. Vandaar de strengere grens van 5%.

Kan ik spiervlees weglaten als mijn vleesbot al veel vlees bevat?
Je kan het aandeel los spiervlees verlagen, maar niet volledig weglaten. Spiervlees levert namelijk ook aminozuren en vitamine B12 die niet allemaal via het vleesbot binnenkomen.

Klaar om een BARF-menu samen te stellen?

Bekijk ons assortiment spiervlees, orgaanvlees, bevleesd bot en groenten, overigen en supplementen. Twijfel je over de juiste hoeveelheid voor jouw hond of kat? Bekijk dan de portietabel bij jouw diersoort, of vraag vrijblijvend voedingsadvies aan.